Νέα

04.05.2018

Μυηθείτε στη γαλλική κουζίνα μένοντας στην Αθήνα | Μια βραδιά στου Λουσιέν

Εκείνος, «πολιτικός αυτοεξόριστος» στην Ελλάδα, υπήρξε στη Γαλλία για χρόνια προγραμματιστής με χόμπυ τη μαγειρική. Εκείνη, Αθηναία που «γλίτωσε το πιάνο άλλα όχι τα μαθήματα Γαλλικών», τα οποία εν τέλει χρησιμοποιεί καθημερινά στη δουλειά της στα Πετράλωνα.

Πρόκειται για τον Λουσιέν και τη σύζυγό του, Αγκάθα, τους οποίους οι ταξιδιωτικοί οδηγοί για την Αθήνα εκθειάζουν. «Όσο ο Λουσιέν κάνει τα μαγικά του στην κουζίνα, η Ελληνίδα γυναίκα του, σε άπταιστα Γαλλικά, υποδέχεται τον κόσμο» διαβάζουν στο διαδίκτυο οι επίδοξοι πελάτες του μικρού γαλλικού μπιστρό, που αποδεικνύει καθημερινά ότι γαλλική κουζίνα δεν συνεπάγεται μόνον ακριβά και επιτηδευμένα εδέσματα…

Οι ιστορίες που κουβαλάει το Chez Lucien, που μοιάζει να έχει προσγειωθεί απευθείας από το Charles De Gaulle στη… «μεζεδοκρατούμενη» οδό Τρώων στα Πετράλωνα, είναι πολλές. Όσοι πλησιάζουν τα σαράντα, σίγουρα θα έχουν δοκιμάσει κάποια από τις κρέπες ή τα σάντουιτς, με τις ποίκιλες σως, που με πολύ μεράκι ετοίμαζε καθημερινά τη δεκαετία του ‘90 ο … Γάλλος του Νέου Κόσμου. Στο τότε Chez Lucien, που ήταν ανοικτό μόνον πρωινά Δευτέρα με Παρασκευή, σχηματίζονταν ουρές. Το νέο για τα αθηναϊκά τότε δεδομένα προϊόν απέκτησε τέτοια φήμη, που ώθησε τον σεφ Λουσιέν να περάσει από την take away γαστρονομία σε ένα εστιατόριο που θα αντιπροσώπευε επάξια τη γαλλική κουζίνα: όχι μόνον εκείνη που βραβεύεται με αστέρια Michelin, αλλά και αυτή που συναντάμε στα μικρά χωριά της Αλσατίας και τα φοιτητικά στέκια του Quartier Latin.

Όταν ο Λουσιέν μετακομίζει στα Πετράλωνα, το 2002, η περιοχή δεν έχει ακόμα χαρτογραφηθεί ως γαστρονομικός προορισμός.  «Ήταν μόνον ο Οικονόμου, το τσιπουράδικο, λίγο πιο πάνω το ‘Θεραπευτήριο’ και εμείς» θυμάται σήμερα η Αγκάθα. «Η αλήθεια είναι ότι δεν ταιριάζαμε στο περιβάλλον, ωστόσο αυτό δεν μας πτόησε» λέει γελώντας, «η ατμόσφαιρα θύμιζε λιγάκι Montmartre». Πέντε χρόνια αργότερα όλη η Αθήνα κατηφόριζε στα Πετράλωνα τις Κυριακές το μεσημέρι για φαγητό και το βραδάκι για μεζέ. Ένα τραπέζι στου Λουσιέν ήταν καθαρά θέμα τύχης, το μαγαζί δεν έκανε κρατήσεις και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που κατηφόρισαν για quiche lorraine στα Πετράλωνα και επέστρεφαν έχοντας φάει σπανακόπιτα.

«Αποφύγαμε τις παγίδες της nouvelle cuisine» εξηγεί η Αγκάθα, καθώς μας σερβίρει ontrecote με πατάτες ογκρατέν, ένα ήσυχο βράδυ Τρίτης. «Παίξαμε πολύ με τις σάλτσες, που αποτελούν την ειδοποιό διαφορά της γαλλικής κουζίνας από την ελληνική χάρη στο υψηλής ποιότητας ξύδι τους» περιγράφει. Προσπάθησαν, ακόμα, να «εκπαιδεύσουν» το ελληνικό κοινό στο λίγο πιο άψητο – αλλά γι’αυτό πιο ζουμερό κρέας. «Ρωτάμε πάντοτε πώς κάποιος το θέλει ψημένο και διαπιστώνω με χαρά ότι έχετε αρχίσει να εξοικειώνεστε». Το μενού είναι εν πολλοίς σταθερό, ωστόσο ανά εποχή προστίθενται ή αφαιρούνται πιάτα, που περιλαμβάνουν φρέσκα φρούτα ή λαχανικά.

Το στέκι, που «ψηφίζουν» όσοι αγαπούν τη γαλλική μουσική, την εναλλακτική διακόσμηση, αλλά και όσοι αναζητούν μια εύγεστη εναλλακτική στην καθημερινή τους διατροφή, επεκτείνει πλέον το ωράριο του. Απολαύστε κρεμμυδόπιττα, πάπια, σαλάτες με κατσικίσιο τυρί, entrecote και αφεθείτε σε ένα νοητό ταξίδι.

Share: