Η Cécile μεγάλωσε στη Nancy, στην περιοχή της Λωρραίνης στη βορειοανατολική Γαλλία, έναν τόπο όπου η φύση συναντά την ιστορία και την τέχνη. Η γενέτειρα της περίφημης quiche Lorraine και της Ιωάννας της Λωραίνης, αλλά και μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Art Nouveau, διαμόρφωσε από νωρίς τη δημιουργική της ματιά και την αγάπη της για τον πολιτισμό.
Παραδόξως, όμως, η σχέση της με τις ξένες γλώσσες ξεκίνησε με… φόβο. «Ως έφηβη είχα μια απίστευτα δημιουργική και χαρούμενη καθηγήτρια Ισπανικών. Ενώ φοβόμουν τις ξένες γλώσσες, εκείνη μου έδειξε ότι μπορούν να γίνουν το πιο απολαυστικό μάθημα, όταν υπάρχει η σωστή προσέγγιση και διάθεση.» Η εμπειρία αυτή έμελλε να καθορίσει και τη δική της πορεία.
Ακολούθησαν σπουδές στην Ισπανική Γλώσσα, Λογοτεχνία και Πολιτισμό και στη συνέχεια μεταπτυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνική Μετάφραση, ενώ παράλληλα εκπαιδεύτηκε στη διδασκαλία της Γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE). Σήμερα συνδυάζει τις δύο μεγάλες της αγάπες: διδάσκει Γαλλικά και εργάζεται ως λογοτεχνική μεταφράστρια από τα Αγγλικά και τα Ισπανικά προς τα Γαλλικά.
Στην Ελλάδα ήρθε για τους ανθρώπους, τη γαστρονομία και τα τοπία της — και, όπως λέει χαμογελώντας, έμεινε για ακριβώς τους ίδιους λόγους. Δέκα χρόνια αργότερα, η Ελλάδα έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Τι συμβαίνει όμως μέσα στην τάξη της Cécile; Εκεί συναντιούνται όλα όσα αγαπά: οι γλώσσες, η λογοτεχνία, η μετάφραση και η σύγχρονη τέχνη. Έχοντας σχεδιάσει και υλοποιήσει δημιουργικά εργαστήρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες, μεταφέρει αυτή την εμπειρία και στο μάθημά της. «Οι γλώσσες είναι ζωντανές. Μαθαίνονται καλύτερα όταν γίνονται το μέσο για κάτι που ο μαθητής πραγματικά θέλει να κάνει — ένα παιχνίδι, μια δημιουργική δραστηριότητα, μια κοινή εμπειρία.»
Υπάρχει όμως και μία πιο απρόσμενη πλευρά της: το jiujitsu. «Μου έμαθε ότι η πειθαρχία και η ευελιξία δεν είναι αντίθετες έννοιες, αλλά δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και αυτή ακριβώς είναι η προσέγγισή μου ως καθηγήτρια.»
Τι είναι, τέλος, τα Γαλλικά για τη Cécile; «Είναι η αγάπη μου για τις αποχρώσεις της γλώσσας και τη λογοτεχνική μετάφραση, αλλά και ένα καλό γέλιο με την οικογένεια και τους φίλους μου. Μου αρέσει να καταρρίπτω τα στερεότυπα για τους Γάλλους — και φυσικά να παραδέχομαι όσα είναι αληθινά! Το ότι οι Γάλλοι είναι υπερβολικά σοβαροί, πάντως, είναι σίγουρα ένα από αυτά που πρέπει να καταρρίψουμε!»